Onder 5.3.13. Raad van State 4 april 2018

Tussenconclusie 5.3.14 Het bestuursorgaan moet ingevolge art. 3:2 Awb bij de voorbereiding van een besluit de nodige kennis omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen vergaren, om ex art. 3:4 Awb alle rechtstreeks bij het besluit betrokken belangen af te wegen. Dit houdt naar mijn mening niet in dat het bestuursorgaan ook - anders dan door het horen van de overtreder - van ambtswege moet onderzoeken of zich bijzondere omstandigheden voordoen zoals samenloop met sancties opgelegd door andere bestuursorganen of bijzondere financiële omstandigheden. Voor het laatste heeft hij veelal ook de bevoegdheden niet en het zou effectieve dwangsominvordering of kostenverhaal onnodig bemoeilijken, nu de overtreder die omstandigheden naar voren kan brengen. Daarvoor is wel vereist dat hij daartoe in de gelegenheid wordt gesteld, liefst tijdens de voorbereiding, dus dat hij vooraf gehoord wordt, zeker als het - zoals in casu - om uitvoering van EU-recht gaat of als de art. 5:31c en 5:39 Awb van toepassing zijn, maar mijns inziens steeds, hoezeer het ook om beschikkingen gaat die als financiële beschikkingen in de zin van art. 4:12(1) Awb kunnen worden beschouwd, ook al is de bezwaarfase een volledige heroverweging waarin hij alsnog gehoord wordt. Het lijkt mij hoogst onaantrekkelijk en moeilijk aan de burger uit te leggen als de rechtsbescherming zou verschillen naar gelang handhaving van EU-recht of van puur intern recht aan de orde is. Het bestuursorgaan moet vervolgens rekening houden met alle hem reeds bekende of door de overtreder aangevoerde relevante omstandigheden die niet achter de muur van de formele rechtskracht of de onherroepelijkheid van de initiële sanctiebesluiten schuil gaan. Ik ga in onderdeel 8. na waar die muur staat (of zou moeten staan).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bfcfd2da913aaf85103c9962c880e551ea3cbd632a44a8cb0cf5d06fbdae422 | shasum -a 256