Onder 5.4.1. Raad van State 4 april 2018

Aan een kostenverhaalbeschikking of invorderingsbeschikking is een handhavingstraject voorafgegaan dat de vermoedelijke overtreder in het algemeen niet ontgaan zal zijn. Ook [appellant] heeft, al stelt hij de post niet ontvangen te hebben, in elk geval een insistente ambtenaar van de ILT aan de lijn gehad. (Vermoedelijke) overtreders kunnen beseffen dat invordering en verhaal ernstig in de papieren kunnen lopen en dat het zaak is omstandigheden en argumenten die van lastoplegging zouden kunnen doen afzien tijdig aan te voeren. Dat geldt te meer als we in fase (ii) (invordering c.q. verhaal) zitten. Zoals boven bleek, liggen de stelplicht en de bewijslast ter zake van omstandigheden die kunnen doen afzien van invordering/verhaal bij de overtreder als en nadat het bestuursorgaan - bij proces-verbaal of anderszins - heeft vastgesteld dat niet aan de last is voldaan en er op grond van vaststaande feiten of van formele rechtskracht vanuit mag gaan dat de aangeschrevene de overtreder is. Civielrechtelijk uitgedrukt: hij moet zijn schade beperken en de gelegenheden die daartoe bestaan dus benutten, hetzij vooraf in een hoorfase, hetzij tijdens de bestuurlijke heroverweging in de bezwaarfase. Ik kan mij ook slecht voorstellen waarom de overtreder niet alle tot afzien of matiging aanleiding gevende omstandigheden zou aanvoeren. Met name het naar voren brengen van persoonlijke omstandigheden, die het bestuur niet kan ruiken, is bij uitstek de verantwoordelijkheid van de overtreder, die een uitzondering op handhaving van de wet bepleit. (zie noot 138)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bfcfd2da913aaf85103c9962c880e551ea3cbd632a44a8cb0cf5d06fbdae422 | shasum -a 256