Onder 9.2. [ Raad van State 4 april 2018

[appellant]’ financiële situatie 9.5. [appellant] heeft geen bewijs overgelegd waaruit volgt dat hij niet in staat is de kosten van bestuursdwang en de verbeurde dwangsom te voldoen. Hij heeft geen aangiften of aanslagen inkomstenbelasting, geen accountant-gecontroleerde ondernemingsbalans en verlies- en winstrekening, geen privé-vermogensopstelling, geen recente loonstroken en geen bewijs van (andere) schulden overgelegd. De staatssecretaris bestrijdt zijn brutoloonopgave en stelt op basis van informatie van de deurwaarder die loonbeslag heeft gelegd dat [appellant]’ brutoloon aanzienlijk hoger is dan door hem opgegeven. Ter zitting heeft [appellant] in elk geval toegegeven dat niet zijn brutoloon, maar zijn nettoloon circa € 2.500 bedraagt. Zoals in onderdeel 7.3. bleek, kán de financiële situatie van de overtreder grond zijn voor matiging van de invordering/het verhaal. Dan moet die financiële situatie wel bekend gemaakt worden door degene die zich er op beroept. Ook de fair balance waartoe art. 1 Protocol I EVRM noopt, is niet bedoeld om de burger die een ongerechtvaardigde aantasting van zijn eigendomsrecht stelt, te ontheffen van zijn bewijslast. Ik vrees dat deze zaak op dit punt dus niet verder komt dan de in onderdelen 7.3.2. en 7.3.3. gesignaleerde bewijskwestie. [appellant] heeft, hoewel dat onmiskenbaar op zijn weg lag, onvoldoende gedaan om u in staat te stellen op basis van feiten een afweging te maken. Hoe dan ook biedt de nationale en de Straatsburgse rechtspraak [appellant] een weinig bemoedigend beeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bfcfd2da913aaf85103c9962c880e551ea3cbd632a44a8cb0cf5d06fbdae422 | shasum -a 256