Onder 9.11. Raad van State 4 april 2018

Onevenredigheid 9.12. [appellant] vindt echter dat hem een onevenredige totale last wordt opgelegd doordat hij voor zowel de kosten van bestuursdwang als voor de verbeurde dwangsom(men) wordt aangesproken. Zoals gezegd: mijn inziens moet gematigd worden wegens samenloop met de gemeentelijke dwangsommen. Voor het overige heeft [appellant] niet aannemelijk gemaakt (zie 9.5. hierboven) dat hij, gezien zijn financiële omstandigheden, excessively wordt getroffen of dat zijn financial position fundamentally wordt aangetast. Hij heeft, zoals eerder opgemerkt, geen duidelijkheid verschaft over zijn (verwachte) inkomen, (de liquideerbaarheid van) zijn vermogen en zijn schuldenpositie, zodat u geen afweging kunt maken tussen het gewicht van zijn individuele belang bij het deels niet hoeven voldoen van beide bedragen en het gewicht van het belang dat de milieuwetgeving wordt nageleefd, dat door de gemeenschap gemaakte kosten om individuele overtredingen ongedaan te maken vergoed worden en dat rechtmatig opgelegde lasten onder dwangsom geloofwaardig zijn ter voorkoming van de noodzaak om die kosten te maken. [appellant] kan, als hij niet meteen kan betalen, een betalingsregeling treffen. De staatssecretaris heeft zich daartoe bereid verklaard en op de eerste zitting in deze zaak al buiteninvorderingstelling van de dwangsom en gespreide betaling van de tweede helft van het kostenverhaal aangeboden (de eerste helft moet wel ineens betaald worden), maar [appellant] is daar niet op in gegaan. De staatssecretaris heeft zich op de tweede zitting opnieuw bereid verklaard om van invordering van de verbeurde dwangsommen af te zien en om een betalingsregeling van vijf jaar te treffen voor een substantieel deel (€ 60.000) van de kosten van bestuursdwang.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bfcfd2da913aaf85103c9962c880e551ea3cbd632a44a8cb0cf5d06fbdae422 | shasum -a 256