Alinea 56 Raad van State 20 juni 2018

13. [appellant] betoogt dat de rechtbank zijn beroep tegen het besluit van 3 augustus 2015 ten onrechte wegens indiening buiten de beroepstermijn niet-ontvankelijk heeft verklaard. De rechtbank heeft volgens hem miskend dat dit besluit onvolledig is en slechts een deelbesluit is, zodat het niet zelfstandig vatbaar was voor beroep. Eerst met het besluit van 14 december 2015 is volgens hem de besluitvorming afgerond en is de beroepstermijn aangevangen. Voorts voert hij aan dat in de aangevallen uitspraak ten onrechte is vermeld dat hij de AP heeft verzocht om bemiddeling. In plaats daarvan heeft hij de AP verzocht om advies. Ook heeft de rechtbank dit ten onrechte als een verzoek als bedoeld in artikel 47 van de Wbp aangemerkt. Deze bepaling is in artikel 29, tweede lid, van de Wpg van overeenkomstige toepassing verklaard en moet daarom worden uitgelegd in het kader van de Wpg. Hij heeft op grond van het Unierecht het recht om bij de AP als toezichthoudende autoriteit een verzoek om bescherming van zijn rechten en vrijheden in te dienen. Dat recht wordt hem onthouden indien de AP een verzoek als bedoeld in artikel 29, tweede lid, van de Wpg, gelezen in verbinding met artikel 47, eerste lid, van de Wbp, niet inhoudelijk behandelt. Ook stonden het Unierechtelijke gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel in de weg aan niet-ontvankelijkverklaring van het beroep.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a187db8587ececb9a0e33c796a66e4d727c08aba58839e731c2c1b166dc29d4b | shasum -a 256