Alinea 70 Raad van State 27 juni 2018

In het iMMO-rapport is geconcludeerd dat de psychische problemen van de vreemdeling ten tijde van het nader gehoor zeker hebben geïnterfereerd met zijn vermogen om een verklaring af te leggen. Deze conclusie hoefde de staatssecretaris er niet van te weerhouden elementen van het asielrelaas die op zichzelf onwaarschijnlijk zijn, zoals de hulp van de bewaker bij de ontsnapping en de uitreis op de dag na de ontsnapping, ongeloofwaardig te achten. Voorts heeft de staatssecretaris zich in de brief van 8 februari 2016 aan de rechtbank, waarin hij reageert op het iMMO-rapport, terecht op het standpunt gesteld dat de conclusie van het iMMO-rapport geen verklaring geeft voor het feit dat de vreemdeling drie verschillende redenen voor zijn arrestatie heeft genoemd en, ondanks dat hij een jaar gedetineerd is geweest, zeer weinig kan verklaren over de omstandigheden waaronder hij gedetineerd was en over zijn medegedetineerden. De staatssecretaris heeft hierbij terecht van belang geacht dat tijdens het gehoor door de gehoorambtenaar rekening is gehouden met de door Medifirst geconstateerde beperkingen en de hierop gebaseerde adviezen en dat de vreemdeling er tijdens het nader gehoor geen blijk van heeft gegeven de gestelde vragen niet te kunnen beantwoorden, met uitzondering van de mededeling dat hij zich data niet precies kon herinneren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/62043ea28988c95f148de2d3ff6bc76458752a8452653a2e3b492b3a605eb9a7 | shasum -a 256