Alinea 59 Raad van State 11 juli 2018

5.9. Over het betoog van [appellante sub 1], [appellant sub 3] en [appellante sub 4] dat had moeten worden afgezien van aanwijzing van dit gebied als speciale beschermingszone omdat de aanwijzing van het gebied hoge kosten met zich brengt, overweegt de Afdeling als volgt. Volgens vaste jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie kunnen bij een aanwijzingsbesluit voor een Habitatrichtlijngebied uitsluitend overwegingen van ecologische aard betrokken worden bij de selectie en begrenzing van het gebied. Hierbij mag geen rekening worden gehouden met vereisten op economisch, sociaal of cultureel gebied en met regionale en lokale bijzonderheden zoals vermeld in artikel 2, derde lid, van de Habitatrichtlijn (arrest van 7 november 2000, C-371/98, First Corporate Shipping, ECLI:EU:C:2000:600, punten 16 en 25). Gelet hierop heeft verweerder de bezwaren die betrekking hebben op de financiële lasten als gevolg van de aanwijzing terecht niet betrokken bij de selectie en begrenzing van het gebied. Omdat economische vereisten geen rol mogen spelen bij de aanwijzing van het gebied en in het beheerplan pas concreet inzicht dient te bestaan in de aard en omvang van de te treffen maatregelen, hoeft in de fase van het besluit tot aanwijzing als Natura 2000-gebied de financiële dekking van deze maatregelen nog niet vast te staan. Een aanwijzingsbesluit behoeft ook geen economische of financiële paragraaf te bevatten (vergelijk de uitspraken van de Afdeling van 28 januari 2015, ECLI:NL:RVS:2015:164, en 13 juli 2011, ECLI:NL:RVS:2011:BR1453).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ee4736dc8b042fd343715b93641838da5a83108b2188b5612b0f97c7bf1cf4ab | shasum -a 256