Alinea 284 Raad van State 24 januari 2018

In dit verband maak ik melding van het - in een amicus-brief beschreven - stelsel voor de verplichte certificering van asbestinventarisatie- en saneringsbedrijven. Het stelsel is gebaseerd op de Arboregelgeving en wordt uitgevoerd door Certificerende Instellingen (CI). Voldoet een certificaathouder niet aan de gestelde wettelijk eisen dan kan dat afhankelijk van de ernst van de overtreding via een escallatieladder leiden tot een afwijkingsbeslissing, waarbij de CI een herstel- of corrigerende maatregel kan opleggen, en vervolgens tot het geven van een waarschuwing of het opleggen van een bestuurlijke (herstel)sanctie, namelijk de intrekking van het certificaat of (on)voorwaardelijke schorsing ervan voor een bepaalde duur. De afwijkingsbeslissing is volgens de rechtbanken geen Awb-besluit, de oplegging van een bestuurlijke sanctie is dat wel. Over de waarschuwing bestaat nog geen rechtspraak. Volgens de amicus brief leidt het ‘op termijn stellen’ van de rechtsbescherming tot bewijsproblemen. Dat wordt - aldus de brief - geïllustreerd door een uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 23 mei 2016, ECLI:NL:RBMNE:2016:2788, waaruit zou blijken dat "het ook voor een deskundige als de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak lastig - zo niet onmogelijk - kan zijn om vele maanden na een door een CI geconstateerde afwijking vast te stellen of die afwijking terecht dan wel ten onrechte is geconstateerd." Hoewel deze stelling afgaand op die uitspraak wellicht wat fors is, is het (zelfs) voor de StAB inderdaad lastig om medio 2015 de juistheid van afwijkingsbeslissingen, waarvan de eerste dateert uit augustus 2012, nog goed te kunnen beoordelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e26bdde1a72603f17fdf274b59c36edce9b7600ee221c0284747e4b49a68f354 | shasum -a 256