Alinea 293 Raad van State 24 januari 2018

Voor wat betreft de betekenis van een waarschuwing als steunargument in het kader van een bibob-toets of het antecedentenonderzoek ter beoordeling van de betrouwbaarheid van bankiers op grond van de Wft geldt dat de rechtmatigheid van de waarschuwing aan de orde kan worden gesteld in de rechterlijke procedure tegen het besluit waaruit de consequenties van de toets/het onderzoek blijken. Als ik het goed zie is dat dezelfde rechter die ook bevoegd zou zijn als de waarschuwing wel appellabel zou zijn en onevenredig bezwarend acht ik die route niet. Daarbij ben ik mij ervan bewust dat de in de financiële wereld vanwege de angst voor reputatieschade terughoudendheid bestaat om betrouwbaarheidsoordelen in rechte aan te vechten. Dat probleem kan ik in deze conclusie echter niet oplossen en is geen reden om een andere rechtsweg te creëren die om dezelfde reden mogelijk evenmin of heel terughoudend zal worden gebruikt. (zie noot 124) Ten slotte wijs ik erop dat voor zover de AFM of DNB overtredingen waarop een waarschuwing betrekking openbaar wil of moet maken op grond van artikel 1:94 e.v. Wft, deze openbaarheidsbeslissing een appellabel Awb-besluit is (punt 4.21) en dat betrokkene in de regel een voorlopig rechterlijk oordeel kan krijgen over de vraag of er inderdaad sprake is van overtreding, voordat deze informatie openbaar wordt gemaakt (punt 4.22).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e26bdde1a72603f17fdf274b59c36edce9b7600ee221c0284747e4b49a68f354 | shasum -a 256