Alinea 314 Raad van State 24 januari 2018

5.10. Een vraag die vervolgens moet worden beantwoord is of een waarschuwing die niet op een wettelijke voorschrift is gebaseerd zou moeten worden aangemerkt als of gelijkgesteld met een Awb-besluit, omdat zij een ruime wettelijke norm, bijvoorbeeld een zorgplicht, nader concretiseert. Voor zover ik kan nagaan komen dergelijke waarschuwingen in de praktijk zelden of nooit voor. Het dichtst in de buurt komt de waarschuwing van het Commissariaat voor de Media, die aan de orde was in de Afdelingsuitspraak van 21 maart 2007 (punt 4.12). (zie noot 131) In die zaak had het Commissariaat een informele waarschuwing gegeven (en niet direct een boete opgelegd), omdat men aan de overtreden wettelijke norm voor de eerste keer nadere inhoud had gegeven. Uit de feiten blijkt dat het Commissariaat over de rechtmatigheid van de invulling een oordeel in rechte had gewenst. Volgens de Afdeling was de waarschuwing echter geen Awb-besluit, omdat zij aan belanghebbende geen rechtens verbindende verplichting oplegde. Omdat de waarschuwing geen wettelijke basis heeft, ben ik het in zoverre met de Afdeling eens (punt 5.3). Wel kan dan de vraag worden opgeworpen of de waarschuwing niet voor de rechtsbescherming met een besluit gelijk zou moeten worden gesteld omdat de alternatieve route om een rechterlijk oordeel over de in de waarschuwing geïmpliceerde normconcretisering te krijgen ‘onevenredig bezwarend is’. In de uitspraak meent de Afdeling dat daartoe geen reden bestaat. Zij overweegt:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e26bdde1a72603f17fdf274b59c36edce9b7600ee221c0284747e4b49a68f354 | shasum -a 256