Alinea 317 Raad van State 24 januari 2018

In Unibet was kort gezegd de vraag aan de orde of er binnen de nationale rechtsorde een zelfstandig beroep dient te bestaan dat ten principale ertoe strekt te onderzoeken of een nationale wet in overeenstemming is met het Unierecht. Volgens het Hof is dat op grond van het beginsel van effectieve rechtsbescherming niet nodig, mits er binnen de nationale rechtsorde gelijkwaardige en doeltreffende rechtsmiddelen beschikbaar zijn waarbinnen deze vraag ‘incidenteel’ (exceptief) aan de orde kan worden gesteld. Uit het vervolg blijkt dat het Hof als in beginsel doeltreffende rechtsmiddelen aanmerkt een schadevergoedingsactie en de mogelijkheid van beroep tegen een op de nationale wet gebaseerd besluit, althans als in het kader van deze rechtsmiddelen de onverenigbaarheid incidenteel aan de orde kan worden gesteld. Wat als enige rechtsmiddel in dat kader echter niet volstaat is dat de particulier de nationale wet moet overtreden, zodat hij die onverenigbaarheid in het kader van de procedure tegen een opgelegde sanctie incidenteel aan de orde kan stellen. Of zoals het Hof het stelt: (zie noot 133) "Wanneer zij zich daarentegen […] zou moeten blootstellen aan administratieve of strafrechtelijke procedures en de daaruit voortvloeiende sancties, als enig rechtsmiddel om de verenigbaarheid van de betrokken nationale bepalingen met het gemeenschapsrecht aan te vechten, dan zou dat niet volstaan om haar een dergelijke effectieve rechtsbescherming te verzekeren." In dat geval moet wel direct beroep tegen de nationale wet mogelijk zijn. De administratieve sanctie waarnaar het Hof verwijst is een ‘administratieve geldboete’ (punt 13).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e26bdde1a72603f17fdf274b59c36edce9b7600ee221c0284747e4b49a68f354 | shasum -a 256