Alinea 84 Raad van State 8 augustus 2018

14.1. De rechtbank heeft, onder verwijzing naar de hiervoor genoemde uitspraken van de Afdeling van 13 februari 2013 en 1 februari 2017, terecht geoordeeld dat de redelijke behandelingsduur in de rechterlijke fase niet is overschreden. Hierbij wordt het volgende in aanmerking genomen. Het beroepschrift van [appellant sub 1] is ontvangen op 4 mei 2015 en het beroep van [appellant sub 2] op 10 juni 2015. De rechtbank heeft een tussenuitspraak gedaan op 23 juni 2016. Vervolgens is op 28 juli 2016 door het college aan de rechtbank de mededeling verzonden op welke wijze het in de tussenuitspraak geconstateerde gebrek is hersteld. Dat betekent dat de rechtbank uiterlijk een jaar later einduitspraak diende te doen. Door de rechtbank is op 6 juni 2017 einduitspraak gedaan, derhalve binnen een jaar na ontvangst van de mededeling. Het door het college aangevoerde geeft geen aanleiding voor een ander oordeel. Er is geen sprake van zodanige bijzondere omstandigheden van het geval dat afgeweken zou behoren te worden van de door de rechtbank gehanteerde beslistermijnen. Er bestaat evenmin aanleiding de overschrijding van de redelijke termijn in dit geval niet toe te rekenen aan het bestuursorgaan. De enkele wisseling van de samenstelling van de zittingskamer is niet een omstandigheid die tot het oordeel kan leiden dat in dit geval een uitzondering gemaakt zou moeten worden op de toerekening van de overschrijding van de redelijke termijn aan het bestuursorgaan. Ook overigens geeft het aangevoerde geen aanleiding in dit geval af te wijken van het uitgangspunt dat, nu de redelijke termijn is overschreden door toepassen van een bestuurlijke lus, om gebreken in het bestreden besluit te herstellen, deze overschrijding van een redelijke behandelingsduur geheel aan het bestuursorgaan is toe te rekenen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf199715d11dfaafa11c512e276df9bbb558865c45d1cac4c62d0f4aeea38b41 | shasum -a 256