Citaat | Raad van State 22 augustus 2018

Alinea 41 Raad van State 22 augustus 2018

Een alinea uit Raad van State 22 augustus 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2764.

In zijn arrest van 6 april 2012, ECLI:NL:HR:2012:BU3784 heeft de Hoge Raad voorts overwogen dat artikel 3:310, eerste lid, van het BW is gebaseerd op het normale geval dat bekendheid met de schade bestaat omdat die schade er al is en de vordering tot vergoeding daarvan dus opeisbaar is. Dat de vijfjarige verjaringstermijn van een rechtsvordering tot schadevergoeding zou kunnen gaan lopen (en eventueel voltooid zou kunnen worden) voordat de schadevordering opeisbaar is geworden, is in strijd met het rechtskarakter van deze verjaring, die immers het rechtsgevolg van het tenietgaan van de rechtsvordering verbindt aan het gedurende zekere tijd niet geldend maken daarvan. Daarvoor is nodig dat de vordering reeds opeisbaar is, zoals ook tot uitdrukking komt in het algemeen luidende artikel 3:313 van het BW. Daarom kan de vijfjarige verjaringstermijn niet eerder een aanvang nemen dan op de dag na die waarop de schadevordering opeisbaar is geworden. Dat onder omstandigheden een vordering tot vergoeding van toekomstige schade kan worden ingesteld (artikel 6:105 van het BW) maakt dat niet anders, volgens de Hoge Raad.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/dccd26f0871c0d67dee954240b4bf18466a4438cfdf7039a3fd2e36c2256fc55. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt dccd26f0871c0d67dee954240b4bf18466a4438cfdf7039a3fd2e36c2256fc55, en de alinea staat in dat document op bytes 19690 tot 20835.