Alinea 45 Raad van State 12 september 2018

10. Anders dan [appellante] betoogt, heeft de rechtbank in de einduitspraak terecht geoordeeld dat van in beroep gemaakte proceskosten die voor vergoeding in aanmerking komen niet is gebleken. [appellante] heeft zich in beroep laten bijstaan door [gemachtigde]. [gemachtigde] heeft op de zitting bij de rechtbank toegelicht dat hij taxateur is en dat hij af en toe ook rechtsbijstand verleent in omgevingsrechtelijke zaken. De rechtbank heeft op grond hiervan in de tussenuitspraak voor de beoordeling van de vergoedbaarheid van de door [appellante] gemaakte kosten [gemachtigde] beschouwd als deskundige. [appellante] bestrijdt dit niet in hoger beroep. De rechtbank heeft terecht overwogen dat alleen kosten voor handelingen van [gemachtigde] als deskundige, dus geen kosten van rechtsbijstand, voor vergoeding in aanmerking kunnen komen. In de zienswijze over het nieuwe besluit op bezwaar van 20 december 2016 heeft [gemachtigde] opgave gedaan van € 600,00 aan deskundigenkosten in beroep. Volgens de toelichting in de zienswijze hebben die kosten betrekking op de periode van na de zitting bij de rechtbank tot en met het moment van indiening van voormelde zienswijze. Hieruit volgt dat die kosten betrekking hebben op rechtsbijstand en die komen niet voor een vergoeding in aanmerking. [gemachtigde] is immers in deze zaak opgetreden als deskundige. Het fungeren als deskundige en gemachtigde in dezelfde zaak is onverenigbaar met elkaar omdat een deskundige in tegenstelling tot een gemachtigde geacht wordt onpartijdig te adviseren. Dit betekent dat de kosten van [gemachtigde], voor zover deze kennelijk ook optreedt als gemachtigde, niet voor vergoeding in aanmerking komt. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 8 juli 2015, ECLI:NL:RVS:2015:2148.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3ce7d5226ae845c589428fdf7125e19802165abb44165702bb2a4158b078bbcb | shasum -a 256