Alinea 47 Raad van State 12 september 2018

11. Bij besluit van 22 september 2017 heeft het college, ter uitvoering van de einduitspraak van de rechtbank, het bezwaar van [appellante] tegen het besluit van 2 december 2014 wederom gegrond verklaard en dat besluit, onder aanpassing van de motivering, gehandhaafd. Het college heeft dit nieuwe besluit gebaseerd op een advies van de Stichting Adviesbureau Onroerende Zaken (hierna: SAOZ) van 20 juli 2017. De SAOZ heeft toegelicht dat eerst de passieve risicoaanvaarding dient te worden beoordeeld en daarna het normaal maatschappelijk risico. Zij heeft geconcludeerd dat het planologisch nadeel als gevolg van het vervallen van bouwmogelijkheden voor [appellante] voorzienbaar was en dat de schade ten gevolge daarvan volledig voor haar rekening dient te blijven. Voorts heeft [appellante] meer dan voldoende gelegenheid gehad om de onder het oude planologische regime waardetechnisch gezien voor haar meest optimale gebruiksfuncties te realiseren, zodanig dat daarmee de hoogste waarde van het object veilig werd gesteld. [appellante] heeft dat nagelaten en moet daarom worden geacht ook de gebruiksbeperkingen die het nieuwe bestemmingsplan tot gevolg heeft gehad voor (de hoogste waarde van) haar onroerende zaak volledig wegens passieve risicoaanvaarding te hebben aanvaard. Indien voorbij zou worden gegaan aan de passieve risicoaanvaarding, is de SAOZ van opvatting dat, gezien de feiten en omstandigheden van dit geval en de hoogte van de naar verwachting geleden schade, deze volledig wegens het normaal maatschappelijk risico voor rekening van [appellante] kan worden gelaten. Omdat [appellante] niet in een nadeliger positie mag komen te verkeren door haar bezwaarschrift, dient de eerder toegekende tegemoetkoming in planschade te worden gehandhaafd, aldus de SAOZ.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3ce7d5226ae845c589428fdf7125e19802165abb44165702bb2a4158b078bbcb | shasum -a 256