Alinea 55 Raad van State 26 september 2018

Het standpunt van [appellante] dat de rechtbank aan haar beroep op het gelijkheidsbeginsel is voorbijgegaan, mist feitelijke grondslag, omdat de rechtbank heeft overwogen dat de boete niet onevenredig hoog is in vergelijking met andere boetes die zijn opgelegd aan aanbieders van online kansspelen. De verwijzing van [appellante] naar het besluit van 4 november 2013 kan haar niet baten, reeds omdat de ksa bij dat besluit noch bij het besluit op bezwaar van 25 februari 2014, openbaar gemaakt onder kenmerk 7845 / 00.022.854, toepassing heeft gegeven aan het Boeterichtsnoer. De ksa heeft het boeterichtsnoer immers eerst op 1 juli 2014 vastgesteld. De stelling van [appellante] dat de ksa bij het bepalen van de hoogte van de bij het door haar aangehaalde besluit van 24 september 2014 opgelegde boetes geen belang heeft gehecht aan het aantal aangeboden spellen en juist wél belang heeft gehecht aan de duur van de overtreding mist feitelijke grondslag, gezien het vermelde onder randnummer 250 van dat besluit. Dat de ksa blijkens het eveneens door [appellante] aangehaalde besluit van 25 juni 2015 bij de hoogte van de boete heeft betrokken dat het verboden aanbod via veertien websites werd aangeboden, leidt niet tot het oordeel dat de bij het onderhavige besluit aan [appellante] opgelegde boete in strijd is met het gelijkheidsbeginsel, dan wel onevenredig hoog is, omdat volgens hoofdstuk 5 van het Boeterichtsnoer voor de verhoging van de basisboete niet alleen het aantal websites bepalend is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5ff08da51bfac9db9ada9e95a3f046930fb6459f880d7581ba394f551594fbee | shasum -a 256