Alinea 53 Raad van State 10 oktober 2018

14. Gemzelaar betoogt verder dat de rechtbank heeft miskend dat het college zich in navolging van de SAOZ ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat geen aanleiding bestaat het normaal maatschappelijk risico op een hoger percentage vast te stellen dan het wettelijk minimumforfait van 2%. Daartoe voert zij allereerst aan dat de rechtbank er ook hier ten onrechte van uit is gegaan dat de afstand tussen de bebouwing in de nieuwe situatie is verkleind. Voorts voert zij aan dat de rechtbank heeft miskend dat uit vaste jurisprudentie volgt dat een waardevermindering tot 5% als gevolg van realisatie van de in de lijn van de verwachting liggende woningbouw op een inbreidingslocatie tot het normaal maatschappelijk risico behoort. Alleen al daarom is het gehanteerde percentage van 2% te laag. Verder is relevant dat [eigenaar woning] een grotere kans op schade heeft aanvaard door in een torenflat van 15 verdiepingen, die niet grenst aan openbaar gebied, een appartement op de eerste woonlaag te kopen. Tot slot voert Gemzelaar aan dat de rechtbank ten onrechte voorbij is gegaan aan haar betoog dat het college bij de vier andere planschadeverzoeken van eigenaren van appartementen in woontoren [locatie] is uitgegaan van een normaal maatschappelijk risico van 3% en aldus in strijd met het gelijkheidsbeginsel heeft gehandeld door in dit geval uit te gaan van een normaal maatschappelijk risico van 2%.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c06de0ebf328c44031036f7c840e9afa79b29102d2b94608e0ec80e4d02376b2 | shasum -a 256