Alinea 30 Raad van State 10 oktober 2018

5. [appellante] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de wetgeving die door de Immigratie- en Naturalisatiedienst (hierna: de IND) en de Belastingdienst/Toeslagen wordt uitgevoerd, niet op elkaar aansluit. [appellante] wilde haar echtgenoot en vader van haar kinderen naar Nederland halen, maar dit was volgens de regels van de IND slechts mogelijk indien zij zou werken en een bepaald inkomen zou verdienen. Om te kunnen werken diende zij gebruik te maken van kinderopvang. Haar inkomen was echter niet hoog genoeg om de kinderopvang zelf te bekostigen. Om die reden heeft zij kinderopvangtoeslag aangevraagd. Zonder kinderopvangtoeslag zou zij niet hebben kunnen werken, met als gevolg dat haar echtgenoot niet naar Nederland zou kunnen komen. Dit is in strijd met artikel 9, eerste lid, en artikel 18, tweede en derde lid, van het Verdrag inzake de rechten van het kind (hierna: het IVRK). Ingevolge deze bepalingen had de Staat passende bijstand moeten verlenen door kinderopvang mogelijk te maken, zodat het gezin herenigd kon worden en haar kinderen niet langer van hun vader gescheiden waren. Artikel 1.6 van de Wkkp had in haar geval daarom buiten toepassing moeten worden gelaten wegens strijd met het IVRK, aldus [appellante].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e9ac4bdc91593acee28ce28baa8f55f9038c492c504f90259f73489fd71506ae | shasum -a 256