Alinea 41 Raad van State 17 oktober 2018

4.6. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (zie voormelde uitspraak van 27 juni 2018) wordt, indien de Belastingdienst/Toeslagen kort voor of op enig moment na het verstrijken van de vijfjaarstermijn een besluit neemt over de definitieve vaststelling, de mogelijkheid om herziening te verzoeken in feite illusoir gemaakt. Een dergelijke situatie is niet uitzonderlijk. Gelet op de achtergrond van de herzieningsmogelijkheid en ter voorkoming van willekeur, heeft de Afdeling het gewenst geacht om een vaste termijn te hanteren waarbinnen na de vijf jaar nog herziening kan worden gevraagd. Uit het oogpunt van rechtszekerheid moet dit een harde termijn zijn, waarvan afwijking ten gunste van de rechtzoekende onder bijzondere omstandigheden niettemin mogelijk moet zijn. De Afdeling heeft aanleiding gezien voor de rechtspraktijk de regel te formuleren dat in een geval, waarbij de Belastingdienst/Toeslagen de tegemoetkoming niet binnen vijf jaar na de laatste dag van het berekeningsjaar waarop de tegemoetkoming betrekking heeft definitief heeft berekend en vastgesteld en dus de wettelijke termijn voor het indienen van een verzoek om herziening reeds is verstreken en waarin de wet- of regelgever niet heeft voorzien, aan de belangen van de rechtzoekende recht wordt gedaan indien hem in beginsel een termijn van één jaar wordt gegund om desgewenst alsnog om herziening te vragen. De termijn wordt berekend vanaf de datum van het besluit waarbij de tegemoetkoming definitief is berekend en vastgesteld. Deze termijn dient uit het oogpunt van rechtsgelijkheid ook te worden toegepast in die gevallen waarin de tegemoetkoming weliswaar binnen de vijfjaarstermijn, maar meer dan vier jaar na het berekeningsjaar definitief is vastgesteld. Aldus heeft de rechtszoekende altijd minimaal een jaar de mogelijkheid om herziening te vragen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2a4d9d5df1ec3cad453ee12331c2362215277970a64709e5910869f35ab2885b | shasum -a 256