Alinea 39 Raad van State 24 oktober 2018

10. Anders dan [appellant] kennelijk beoogt te betogen, bevindt hij zich niet in een vergelijkbare positie als een ongehuwde alleenstaande ouder. Dat [echtgenote] in het buitenland woonde en niet gerechtigd was om naar Nederland te komen, is daartoe onvoldoende. Voor zover [appellant] stelt dat [echtgenote] niet heeft bijgedragen aan de verzorging van hun kind, neemt de Afdeling in aanmerking dat de Belastingdienst/Toeslagen bij de vaststelling van het kindgebonden budget is uitgegaan van een nihil inkomen van de toeslagpartner. Uit artikel 2, zesde lid, van de Wkb en de geschiedenis van de totstandkoming van deze bepaling, zoals weergegeven onder 7, volgt dat uitsluitend de ouder die geen partner heeft in de zin van artikel 3 van de Awir in aanmerking komt voor een extra inkomensondersteuning voor de kosten van verzorging en opvoeding van zijn/haar kind(eren) in aanvulling op het kindgebonden budget in de vorm van de ALO-kop. De wetgever heeft voor de ouder die wel een zodanige partner heeft, geen extra inkomensondersteuning nodig geacht. De ratio hiervan is dat in dat geval de partner inkomen kan genereren en dus kan bijdragen in deze kosten. Niet aannemelijk is gemaakt dat het voor [echtgenote] niet mogelijk was een inkomen te genereren om aldus bij te kunnen dragen aan de kosten van verzorging en opvoeding van hun kind. Het beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt daarom.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b8ac418e4872e4a90080757979d87a9cc16453d8debc7a58f55e01f624dfa5aa | shasum -a 256