Alinea 47 Raad van State 7 februari 2018

De Afdeling overweegt dat uit haar uitspraak van 9 maart 2016, ECLI:NL:RVS:2016:627, kan worden afgeleid dat als objectieve maatstaf - om vast te stellen of een gebouw op enig moment is bestemd voor permanente bewoning - van belang kan zijn hoe een woning is geregistreerd en of op het adres personen in de basisregistratie persoonsgegevens (hierna: brp) stonden ingeschreven. Anders dan [appellante] en [bedrijf B] stellen, is de omstandigheid dat personen in de brp geregistreerd staan derhalve weliswaar van belang, maar op zichzelf niet doorslaggevend. De Afdeling stelt vast dat uit diverse prints van de Dienst Basisinformatie volgt dat alle in geding zijnde adressen aan het Leidseplein, de Amstel, Sarphatistraat en Reguliersbreestraat geregistreerd staan met de bestemming ‘woning’. Dit betekent derhalve dat alle in geding zijnde woningen op enig moment bestemd waren voor permanente bewoning. Dat geldt ook voor de woning [locatie 12], die een dienstwoning betreft. Het betoog van [appellante] dat in de drie woningen aan [locatie 9], [locatie 10] en [locatie 11] - na splitsing van de toenmalige woning [locatie 16] - nimmer personen ingeschreven hebben gestaan, doet derhalve aan de bestemming voor permanente bewoning niet af. Hetzelfde geldt naar het oordeel van de Afdeling voor de woning [locatie 12], waar eveneens niemand in de brp geregistreerd heeft gestaan. Van belang is in dit geval dat deze woningen juridisch gezien wel bestemd waren voor bewoning. Overigens volgt uit de registraties in de brp dat op de adressen [locatie 1], [locatie 2], [locatie 3], [locatie 4] en [locatie 5], [locatie 6], [locatie 7] en [locatie 8], en [locatie 13] en [locatie 14] in het verleden personen ingeschreven hebben gestaan, hetgeen niet door [appellante] en [bedrijf B] is betwist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9f6701ece357b118880ed2252bad68a87d9cfad7268739c78602bf626bf23077 | shasum -a 256