Alinea 883 Raad van State 21 februari 2018

Platform Storm en anderen stellen dat de samenhang tussen de lijnopstellingen van de windturbines binnen het windpark minimaal is, door van elkaar afwijkende onderlinge afstanden, oriëntatie en lengtes van de lijnen. Volgens hen doet zich interferentie binnen het windpark voor, die volgens de Handreiking waardering landschappelijke effecten van windturbines van het Agentschap NL uit 2013 (hierna: Handreiking) moet worden voorkomen. Zij brengen naar voren dat de meest noordelijke en de meest zuidelijke lijnen niet de landschappelijke structuren volgen. Volgens Bond Heemschut sluit de interferentie tussen de lijnopstellingen niet aan bij het cultuurhistorisch lineaire ontwikkelingspatroon van het veenkoloniaal gebied. Zij stelt dat door de interferentie tussen de lijnopstellingen sprake is van een clusterbeeld omdat er vooral vanuit een dwarsrichting naar de windturbines wordt gekeken. Zij wijst erop dat de windturbines bij helder weer vanaf een afstand van 25 km zichtbaar zijn. Volgens haar is ten onrechte niet de mogelijkheid voor een opstelling van één lijn of van twee lijnen langs Stadskanaal en de provinciegrens onderzocht. Volgens [appellant sub 3] is onvoldoende onderzoek naar dit aspect verricht en zal een industrieel landschap ontstaan. Hij stelt dat uit onderzoek van ROM3D uit 2012 volgt dat interferentie optreedt als opstellingen te dicht bij elkaar staan. Verder wijst hij op een publicatie van het Compendium voor de leefomgeving waarin staat dat de waardering van het landschap afneemt door de zichtbaarheid van windturbines. Daarbij brengt hij naar voren dat in die publicatie is uitgegaan van kleinere windturbines dan in het plan zijn voorzien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4147d77a3cb885c89f32384f24a21ab8f1c2026607a456f84c9187bc7e239c96 | shasum -a 256