Alinea 27 Raad van State 28 februari 2018

4. De rechtbank heeft het beroep van [appellant] gegrond verklaard en het besluit van 8 oktober 2016 vernietigd. Volgens de rechtbank heeft de dienst zich niet op het standpunt kunnen stellen dat het bezwaar kennelijk ongegrond was en daarom van horen kon worden afgezien, nu de dienst, ondanks een verzoek daartoe van de gemachtigde van [appellant], heeft nagelaten haar het dossier toe te sturen, waardoor zij de gronden van het bezwaar niet heeft kunnen aanvullen. De rechtbank heeft evenwel aanleiding gezien de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand te laten. Daartoe heeft zij overwogen dat het toevoegen van een toeslagpartner met ingang van 1 april 2012 in het systeem van de Belastingdienst/Toeslagen heeft geleid tot toekenning van een extra bedrag ter hoogte van € 1.306,00, bovenop het reeds toegekende voorschot van € 558,00. Het totale bedrag van € 1.864,00 is verrekend met nog openstaande vorderingen zorgtoeslag over 2006 en 2007. Het verwijderen van de toeslagpartner met ingang van 1 mei 2012 heeft vervolgens geleid tot het toekennen van een voorschot van € 704,00 bij besluit van 23 oktober 2012 en een terugvordering van € 1.160,00. Hoewel de verrekeningen voor [appellant] niet inzichtelijk zijn geweest, is dit geen reden de toeslag hoger vast te stellen of het bedrag van de terugvordering lager vast te stellen. Nu [appellant] recht heeft op € 704,00 aan zorgtoeslag over 2012, hetgeen hij ook niet heeft betwist, terwijl hem in totaal € 1.864,00 door verrekeningen met openstaande vorderingen is toegekomen, is de terugvordering van € 1.160,00 terecht, aldus de rechtbank.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03fa342bdce42ae5308015f5341a5acad11758a2e3e78d348aafa48d8cca63d9 | shasum -a 256