Alinea 41 Raad van State 28 februari 2018

[appellante] betoogt voorts dat de minister zijn besluit om haar verzoek om een verklaring van vakbekwaamheid af te wijzen niet heeft kunnen baseren op het advies van de CBGV. Zij voert hiertoe aan dat de minister niet de uitspraak van de Afdeling van 29 april 2015, ECLI:NL:RVS:2015:1385, maar die van 25 september 2013, ECLI:NL:RVS:2013:1269, als uitgangspunt had moeten nemen. Haar geval is wezenlijk anders dan het geval dat heeft geleid tot de uitspraak van 29 april 2015. Zij heeft niet gesteld dat het afleggen van een assessment verouderd of te duur is, maar dat een assessment in haar geval niet noodzakelijk is. Zij heeft een opleiding gevolgd, die door de minister van OCW al als ten minste gelijkwaardig is beoordeeld. Verder blijkt uit paragraaf 4.1 van de circulaire dat de CBGV de buitenslands gediplomeerden kan uitnodigen de kennis- en vaardighedentoets af te leggen. Daarbij is echter niet vermeld dat de buitenslands gediplomeerden daarvoor ook kunnen worden uitgenodigd indien sprake is van gelijkwaardigheid. De handelwijze van de minister en de CBGV is volgens [appellante] in strijd met het in de circulaire vervatte beleid. [appellante] stelt voorts dat de minister niet op het advies van de CBGV mocht afgaan, omdat zij erop mocht vertrouwen dat deze commissie de inhoud van de overgelegde documenten bij het advies zou betrekken. De vaste werkwijze van de CBGV, waarbij de documenten worden beoordeeld na het afleggen van het assessment is in strijd met artikel 41, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet BIG, aldus [appellante].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/104a07b45a25e39e07bf9ae9468819489729d6bd2c56d044dafefbdfc6a9d10d | shasum -a 256