Alinea 35 Raad van State 14 maart 2018

2.2. De Afdeling stelt vast dat, naar ook niet in geschil is, bij de controle op 12 maart 2015 onderdelen van 85 gestolen auto's zijn aangetroffen en dat de identificatienummers van een aantal andere onderdelen onherkenbaar waren gemaakt of waren verwijderd, zodat van die onderdelen niet kon worden nagegaan of deze van diefstal afkomstig waren. De burgemeester hoefde dit niet als een te verwaarlozen aantal goederen aan te merken. De burgemeester is er voorts terecht van uitgegaan dat op [appellant] de in artikel 2:67, eerste lid, van de APV neergelegde registerplicht van toepassing was, omdat [appellant] als handelaar in gebruikte auto-onderdelen onder de in artikel 1, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit bedoelde handelaren viel. Ter zitting van de Afdeling is ook vast komen te staan dat [appellant] geen gebruik maakte van het verplicht voorgeschreven opkopersregister. Zijn beroep op bewijsnood en de door hem overgelegde kopieën uit zijn administratie kunnen hem derhalve niet baten. Een sabel is gelet op artikel 2, eerste lid, Categorie IV, onder 2, van de Wwm voorts een wapen in de zin van de Wwm. Dat de strafrechter dit niet heeft vastgesteld, doet hieraan niet af. De bestuursrechter dient immers in deze procedure te beoordelen of de burgemeester dat feit terecht bij zijn besluitvorming heeft betrokken. Gelet op het voorgaande mocht de burgemeester besluiten dat de openbare orde sluiting van het pand vereiste.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7f4bb5092402cf1af5a457ec37a98f43e064ec3bb1a59900904ac1c26a1b7290 | shasum -a 256