Alinea 32 Raad van State 1 mei 2019

4. Zoals de Afdeling in haar uitspraak van 11 december 2013, ECLI:NL:RVS:2013:2362, heeft overwogen, is artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet naar zijn tekst niet van toepassing bij de enkele aanwezigheid van een hoeveelheid drugs in een pand. Gezien de woorden "daartoe aanwezig" moeten de drugs met een bepaalde bestemming aanwezig zijn, dat wil zeggen voor verkoop, aflevering of verstrekking. Als uitgangspunt kan worden aanvaard dat bij aanwezigheid van meer dan 0,5 gram harddrugs of 5,0 gram softdrugs, de door het openbaar ministerie gehanteerde grenzen voor eigen gebruik, de aangetroffen drugs in beginsel geacht worden deels of geheel bestemd te zijn voor verkoop, aflevering of verstrekking. Het ligt in dat geval op de weg van de rechthebbende op het pand om het tegendeel aannemelijk te maken. Indien het tegendeel niet aannemelijk wordt gemaakt, is de burgemeester ingevolge artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet bevoegd om voor het pand een last onder bestuursdwang op te leggen. Uit het proces-verbaal van bevindingen blijkt dat de aangetroffen hoeveelheden amfetamine en hennep neerkomen op netto 58 respectievelijk 31,2 keer de maximale gebruikershoeveelheid. [appellant] heeft zijn stelling dat de drugs, ondanks de hoeveelheid, een andere bestemming hadden dan verkoop, aflevering of verstrekking, niet met bewijs onderbouwd en daarom niet aannemelijk gemaakt. Derhalve heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat de burgemeester op grond van artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet bevoegd was om voor de woning een last onder bestuursdwang op te leggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8dcdf34fb150603d0a9d69de420d5691af8001a8fc87de6ddcaa40db908100b5 | shasum -a 256