Alinea 93 Raad van State 26 juni 2019

13.1. In de ruimtelijke onderbouwing is ervan uitgegaan dat bij een geurbelasting van 20 ouE/m3 als 98-percentielwaarde sprake is van een overbelaste situatie. De Afdeling gaat ervan uit dat deze norm is ontleend aan bijlage 6 bij de "Handreiking bij Wet geurhinder en Veehouderij" van 1 mei 2007, die mede is opgesteld door de provincie Noord-Brabant (hierna: de handreiking). De Afdeling heeft in de uitspraak van 24 januari 2018 (ECLI:NL:RVS:2017:2445), waarin eveneens een besluit van het college aan de orde was, overwogen dat het GGD-rapport het college geen aanleiding hoefde te geven om niet langer uit te gaan van de handreiking. De Afdeling ziet geen aanleiding om bij de beoordeling van het besluit van 5 juli 2018 tot een ander oordeel te komen. Daarvoor is de algemene verwijzing van [appellant] en de stichting naar vervolgonderzoeken onvoldoende. Zij hebben geen resultaten of rapporten van de door hen bedoelde vervolgonderzoeken overgelegd en niet gespecificeerd op welke vervolgonderzoeken zij doelen, anders dan met een enkele verwijzing naar de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 24 januari 2018 (ECLI:NL:RBOBR:2018:311). Uit die uitspraak blijkt dat de Stichting advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening in die zaak een advies heeft uitgebracht waarin is aangenomen dat een geurgehinderdenpercentage van 20% correspondeert met een achtergrondbelasting van 10,3 ouE/m3. Dat enkele gegeven is onvoldoende voor het oordeel dat het college in het besluit van 5 juli 2018 van een dergelijke norm had moeten uitgaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e6c91011d913a2701899e2ddbd22ad87b8f2d7e8b47e77ed92bdb5c4984eacd | shasum -a 256