Alinea 39 Raad van State 30 januari 2019

2.3. De overgelegde opdrachtbevestiging bevat geen datum en geen kenmerk. Ook uit de tekst van de opdrachtbevestiging valt niet te herleiden op welke opdracht de bevestiging ziet, terwijl [appellant] [persoon] bijstaat in tientallen zaken over de Wob en de Wbp. De overgelegde opdrachtbevestiging kan dan ook niet dienen als bewijs van de stelling dat tussen [appellant] en [persoon] is overeengekomen dat de werkzaamheden in het kader van het bezwaar tegen het besluit van het college tegen een uurtarief van € 200,- in rekening gebracht zouden worden bij [persoon]. Ook de pro-forma factuur, gedateerd 17 oktober 2016, kan niet dienen als bewijs van de gestelde overeenkomst. Het betreft gelet op de titel een voorlopige factuur. Uit de factuur blijkt niet op welke zaak deze betrekking heeft. In de factuur en de specificatie zijn bovendien data van werkzaamheden vermeld in 2017 en 2018, terwijl het bezwaar in 2016 is ingediend. De enkele getuigenverklaring van [persoon] is zonder nadere onderbouwing onvoldoende om de gestelde afspraak aan te tonen. De rechtbank heeft voor de geloofwaardigheid van de verklaringen terecht waarde gehecht aan het feit dat [persoon] zich in 2016 in een schuldsaneringstraject bevond en het daarom niet waarschijnlijk is dat hij een dergelijke financiële overeenkomst is aangegaan. Daarbij neemt de Afdeling voorts in aanmerking dat [appellant] [persoon] niet enkel in deze procedure bijstaat, maar ook in meerdere procedures over hetzelfde onderwerp bij andere colleges. Dit maakt het overeenkomen van een uurtarief van € 200,- voor één zaak, mede gelet op de financiële situatie van [persoon], des te meer onwaarschijnlijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a4dcad19c36d54e92d9803be639107d53889993b60b3f724eaaa9b863d024684 | shasum -a 256