Alinea 34 Raad van State 4 september 2019

6. [appellante] betoogt verder dat, indien moet worden geoordeeld dat sprake is van een overtreding, de rechtbank heeft miskend dat zij geen overtreder is, althans dat haar de overtreding niet kan worden toegerekend. Zij voert hiertoe aan dat [huurster] de overtreding heeft begaan en dat zij daarvan niet op de hoogte was. Er was ook geen reden om te veronderstellen dat [huurster] de woning aan de woningvoorraad zou onttrekken omdat zij en haar familie immers zelf in de woning zouden gaan wonen. Haar pand werd op internet niet te huur aangeboden voor toeristen, althans niet op dat adres, hetgeen ook door de gemeente wordt erkend. De rechtbank heeft ten onrechte overwogen dat zij ook via de zoekfunctie had kunnen inzoomen op haar pand dan wel via foto’s erachter had kunnen komen dat de woningen te huur werden aangeboden. Het kon in redelijkheid niet van haar worden verwacht dat zij zo diepgaand het internet zou afspeuren naar eventuele verhuur van haar woningen aan toeristen. Hierbij is ook van belang dat de woningen pas sinds 1 september 2016 waren verhuurd en dat gelet op het beleid van de gemeente gedurende een periode van 60 dagen per jaar vakantieverhuur is toegestaan. Die periode was nog niet verstreken toen de gemeente op 10 oktober 2016 het pand bezocht en nog dezelfde dag afsloot. De rechtbank heeft voorts ten onrechte overwogen dat [appellante] door de hoogte van de huurprijs alert had moeten zijn op illegale verhuur. Gelet op de woningen en de ligging ervan nabij de binnenstad rekende zij een normale huurprijs. Er waren geen omstandigheden op grond waarvan zij redelijkerwijs had kunnen vermoeden dat de woningen zouden worden verhuurd aan toeristen. De rechtbank heeft ten slotte te weinig waarde gehecht aan het feit dat het pand ook is gesloten en zij niet in de gelegenheid is gesteld de overtreding zelf op te heffen, aldus [appellante].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/653e85ed9da7b28511cd8992e7ff8c21dffb97194ae0a468c14d169a1f8bc11a | shasum -a 256