Alinea 61 Raad van State 18 december 2019

24.2. In het weigeringsbesluit staat dat in recente wetenschappelijke publicaties wordt beschreven dat aan de hinder van windturbinegeluid wellicht meer gewicht moet worden toegekend dan in het verleden is gebeurd. Zo wordt op de website van Pondera Consult NL melding gedaan van een bezoek aan een symposium eind 2014 in Zweden waarbij werd toegelicht dat uit onderzoek zou zijn gebleken dat amplitudemodulatie de hinderbeleving sterk kan doen toenemen, en dan juist vaak op afstanden waar gezien het gemiddelde geluidniveau geen hinder meer zou worden verwacht. Een oorzaak zou kunnen zijn gelegen in het feit dat de wetgever de keuze voor de normstelling al omstreeks 2010 heeft gemaakt, waarbij dit is gebeurd op basis van onderzoeken naar dosis-effectrelaties in Nederland en Zweden in de jaren daaraan voorafgaand. De windturbines waren destijds kleiner dan de turbines die de laatste jaren en thans worden aangevraagd (tot 140 m ashoogte). De steeds grotere ashoogten, grotere diameters van de wieken en het feit dat boven de 120 m de windprofielen sterk kunnen afwijken van de standaarden die men voor lagere hoogten hanteert, kunnen bijdragen aan een wellicht veranderend milieutechnisch inzicht van het beoordelen van de hinderlijkheid van het windturbinegeluid. Daarbij wordt als suggestie genoemd het mogelijk toepassen van een straffactor (plus 5 dB) voor de hinderlijkheid van het geluid. Tot op heden hebben deze inzichten niet geleid tot bijstelling van de wetgeving en/of rechtspraak. Dat wil echter niet zeggen dat de raad deze inzichten niet bij zijn besluitvorming mag betrekken, aldus het weigeringsbesluit. Mede gelet op het voorzorgsbeginsel is de raad van mening dat vanwege bovenstaande twijfels over de vraag of de huidige geluidnormen voldoende bescherming bieden aan omwonenden tegen de hinder van het turbinegeluid de plaatsing van dergelijke windturbines uit oogpunt van een goede ruimtelijke ordening niet aanvaardbaar is, aldus het weigeringsbesluit. In het verweerschrift heeft de raad in dit verband nog gewezen op de jurisprudentie van de Afdeling waarin de zogenoemde endotoxinen-problematiek aan de orde is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4fbf390dddb5dbc5668aac0580eb6875f7228c0f2c4d4e11a48b2b7ea2de5628 | shasum -a 256