Alinea 32 Raad van State 6 maart 2019

6.1. Voor zover de keurend psychiater in het onderzoeksverslag onder 10, "classificatie", bij "tolerantie" heeft vermeld dat [appellant] slechts weinig effect van de alcohol voelde bij een ademalcoholgehalte van 1,875 ‰ en dat hij reed met dit promillage zonder problemen en zonder te slingeren, wat volgens de psychiater wijst op tolerantie, is dit gebaseerd op de speciële anamnese onder 3 van het onderzoeksverslag. Daarin is niet vastgesteld dat [appellant] reed zonder te slingeren - hij stelt terecht dat dit niet blijkt uit de processen-verbaal van de politie omdat er geen getuigen waren van het incident - maar daarin is opgenomen wat [appellant] zelf tijdens het onderzoek heeft verklaard. De rechtbank heeft, onder verwijzing naar de hiervoor vermelde uitspraak van 7 oktober 2015, terecht geoordeeld dat, voor zover [appellant] betwist dat hij de verklaringen zoals weergegeven in het onderzoeksverslag heeft afgelegd, hij dit niet aannemelijk heeft gemaakt. De enkele ontkenning van [appellant] dat hij deze verklaringen heeft afgelegd en zijn stelling dat de keurend psychiater hem verkeerd heeft begrepen, heeft de rechtbank terecht onvoldoende geacht voor het oordeel dat het CBR het besluit van 29 december 2017 niet heeft mogen baseren op het onderzoeksverslag. Zoals de rechtbank ook heeft overwogen is de diagnose van de psychiater niet enkel op de geconstateerde tolerantie gebaseerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cfcb23a3f22d67b2da0752e8299272f14409bc28c098b91def4b2317cfa059b1 | shasum -a 256