Alinea 39 Raad van State 20 maart 2019

6.1. De door [appellante] aangevoerde omstandigheid dat de werknemers een arbeidscontract hadden met de vof, neemt niet weg dat [appellante] als medevennoot zelf ook een werkgever in de zin van artikel 18b, derde lid, van de Wmm was. De werknemers hebben namelijk arbeid verricht ten behoeve van haar onderneming. [appellante] heeft geen tegenbewijs geleverd. Dit betekent dat zij was gehouden om aan de in de brief van 15 september 2015 opgenomen vordering tot het overleggen van bescheiden te voldoen. Zij heeft niet aan deze vordering voldaan en daardoor konden het aan de werknemers betaalde (bruto)loon en (bruto)vakantiebijslag en het aantal door de werknemers gewerkte uren niet worden vastgesteld. Dit zijn overtredingen van artikel 18b, tweede lid, van de Wmm en de minister heeft hiervoor op grond van artikel 18c, eerste lid, van de Wmm terecht een boete opgelegd. [appellante] heeft niet aannemelijk gemaakt dat de overtreding niet aan haar kan worden verweten en dat daarom op grond van artikel 5:41 van de Awb geen boete aan haar had mogen worden opgelegd. Het proces-verbaal van de aangifte die zij jegens [persoon] heeft gedaan van verduistering, is op zichzelf beschouwd onvoldoende bewijs om aan te nemen dat zij geen beschikking meer over de administratie had kunnen krijgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ff49299dc6fafa2fd302276d1cadca965b204ff1125eccf4d1ed1dad7cc0eaad | shasum -a 256