Alinea 103 Raad van State 22 april 2020

19.3. Gelet op wat hiervoor onder 19 is overwogen, moet worden geconcludeerd dat de in het plan voorziene ontwikkeling leidt tot een toename van stikstofdepositie. Daarmee staat in beginsel vast dat het plan significante gevolgen kán hebben voor een Natura 2000-gebied. Op grond van artikel 2.8, eerste lid, van de Wnb moet daarom voor het plan een passende beoordeling worden gemaakt. Dit is niet gebeurd. De verleende beschikking als bedoeld in artikel 2.7, tweede lid, van de Wnb van 2 februari 2017 (hierna: de Wnb-vergunning) doet hier niet aan af. Los van de vraag of in de planregels is gewaarborgd dat sprake is van een zogenoemde één-op-één-inpassing van het in de Wnb-vergunning vergunde gebruik, zoals is vereist om toepassing te kunnen geven aan artikel 2.8, tweede lid, van de Wnb, is in dit geval met de vergunning eenmalig ontwikkelingsruimte toegedeeld die in het PAS is gereserveerd. Zoals eerder overwogen in de uitspraak van 29 mei 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1603, onder 36, kan geen toepassing worden gegeven aan artikel 2.8, tweede lid, van de Wnb als het plan een herhaling of voortzetting is van een project waarvoor een Wnb-vergunning is verleend op basis van het PAS-beoordelingskader. De conclusie dat op grond van de passende beoordeling die aan het PAS ten grondslag ligt niet verzekerd is dat de natuurlijke kenmerken van Natura 2000-gebieden niet worden aangetast, betekent dat redelijkerwijs moet worden aangenomen dat een passende beoordeling voor het plan nieuwe gegevens en inzichten kan opleveren omtrent de significante gevolgen van dat plan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f1685387bfa55c3bd179adddc37146e95edb482b9525fefd77b1b07aa6f7336a | shasum -a 256