Alinea 60 Raad van State 10 juni 2020

5. [ appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het college misbruik maakt van zijn bevoegdheid om de omgevingsvergunning te verlenen. Om het perceel te kunnen verkopen, is het namelijk niet noodzakelijk dat er een omgevingsvergunning ligt die het gebruik als schietbaan mogelijk maakt. [appellant] leidt hieruit af dat het college een ‘tweede agenda’ heeft, namelijk het bouwen van een nieuwe schietbaan met een lengte van 100 meter op het perceel en het perceel waarop [appellant] woont. Dit eigenlijke doel van het college kan worden aangetoond. De gemeente heeft het perceel met de schietbaan namelijk niet verkocht aan personen die bereid waren het perceel te kopen met de huidige woonbestemming, terwijl er wel geïnteresseerden zijn geweest. In plaats daarvan heeft het college gekozen de verkoop af te laten hangen van de mogelijkheid om de schietbaan weer in gebruik te gaan nemen. Het college zal vervolgens het perceel aan [vergunninghouder] verkopen, en ook de blote eigendom van de grond van het aangrenzende perceel met woning. Vervolgens zal de aanvrager de percelen verkopen aan de schietsportvereniging ‘De Vrijheid’. Deze vereniging zal vervolgens, in samenwerking met de gemeente, de 100 meter lange schietbaan gaan bouwen. [appellant] geeft in dit kader aan dat de notaris heeft geweigerd om de eigendomstitel van het perceel met de woning van [appellant] op de juiste manier in te schrijven in de daartoe bestemde registers.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2002b3c2f6db6a13bce3c5a8b477a05a3635eaa6f1c4b9c7a1cc5068c690dd5f | shasum -a 256