Alinea 36 Raad van State 2 september 2020

Dit neemt niet weg dat de door de voorzieningenrechter in deze overweging genoemde omstandigheden in beginsel relevant kunnen zijn voor de vraag of het college in redelijkheid heeft kunnen weigeren terug te komen op zijn eerdere, rechtens onaantastbare handhavingsbesluit. De door [appellante] genoemde kosten van een centrale inpandige oplossing van ongeveer € 50.000,00, waarvan de hoogte door de andere partijen wordt betwist, zijn evenwel niet onevenredig hoog in verhouding tot de waarde van het pand en de huuropbrengsten. Bovendien is niet gebleken dat [belanghebbenden] iedere medewerking weigeren te verlenen, waardoor het voor [appellante] onmogelijk zou zijn om aan de last onder dwangsom te voldoen. In het licht daarvan is de Afdeling van oordeel dat het college zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat de door [appellante] aangedragen feiten en omstandigheden, zoals hiervoor onder 4 weergegeven, geen relevante nieuw gebleken feiten of veranderende omstandigheden zijn. Het college heeft er dus voor mogen kiezen om een volledige heroverweging van het onherroepelijke dwangsombesluit van 23 mei 2017 achterwege te laten. Evenmin ziet de Afdeling in hetgeen [appellante] heeft aangevoerd aanleiding voor het oordeel dat het besluit van het college om niet terug te komen van het dwangsombesluit evident onredelijk is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a458bbffed02089c50a0a98d9a978832a4244dfe4970e5cbce1f5074134a7bcb | shasum -a 256