Alinea 63 Raad van State 29 januari 2020

9.1. Het Commissariaat is een zelfstandig bestuursorgaan. Zoals de staatssecretaris van OCW in een brief van 24 november 2016 aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II 2016/17, 32 827, nr. 95) heeft toegelicht, is het Commissariaat ingevolge artikel 7.11 van de Mediawet verantwoordelijk voor het toezicht op de uitvoering van de publieke taakopdracht zoals beschreven in artikel 2.1 van de Mediawet. Daaruit vloeit voort dat het Commissariaat ook toezicht houdt op de verspreiding van media-aanbod via aanbodkanalen. Dit houdt concreet in dat het Commissariaat er onder meer op toeziet of de verspreiding gebeurt via een aanbodkanaal waarmee de staatssecretaris van OCW of de minister voor BVOM heeft ingestemd en dat, indien nodig, een verzoek tot instemming wordt ingediend. In de memorie van toelichting op de in voorbereiding zijnde wijziging van de Mediawet (Kamerstukken II 2018/19, 35 042, nr. 3, p. 6) is dit herhaald en is toegelicht dat deze taak van het Commissariaat zal worden verduidelijkt. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat hieruit volgt dat het Commissariaat zich een eigen oordeel dient te vormen over de vraag of sprake is van een overtreding en heeft daarmee de bevoegdheidsverdeling tussen de staatssecretaris van OCW dan wel de minister voor BVOM en het Commissariaat niet miskend. In het besluit van 23 februari 2017 heeft het Commissariaat vastgesteld dat de staatssecretaris van OCW zich op het standpunt heeft gesteld dat geen instemming was vereist en daarom is het handhavingsverzoek afgewezen. Hieruit blijkt niet dat het Commissariaat zich een eigen oordeel heeft gevormd en de rechtbank heeft dus terecht geoordeeld dat het besluit van 23 februari 2017 een motiveringsgebrek bevat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9469bd7302832de07fdafc82863f0d4bce7d643ab9d1783d3a7479f3ac191b41 | shasum -a 256