Alinea 43 Raad van State 30 december 2020

5.1. De staatssecretaris heeft terecht naar voren gebracht dat de Rijkswet van 5 maart 2016 tot wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap ter verruiming van de mogelijkheden voor het ontnemen van het Nederlanderschap bij terroristische misdrijven (Stb. 2016, 121) wel een bepaling bevat - artikel II - die het mogelijk maakt deze wet met terugwerkende kracht toe te passen. Dit in tegenstelling tot de Rijkswet van 10 februari 2017 tot wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap in verband met het intrekken van het Nederlanderschap in het belang van de nationale veiligheid (Stb. 2017, 52), waarover de uitspraak van de Afdeling van 17 april 2019 gaat. In artikel II staat dat de intrekking van het Nederlanderschap niet op een veroordeling op basis van artikel 134a Sr kan worden gebaseerd indien deze onherroepelijk is geworden voor het tijdstip van inwerkingtreding van de Rijkswet op 31 maart 2016. Nu de veroordeling van [appellant] door het Gerechtshof Den Haag onherroepelijk is geworden op 5 september 2016 mocht de staatssecretaris de intrekking van het Nederlanderschap hierop baseren. Overigens heeft de staatssecretaris er terecht op gewezen dat ook zonder de veroordeling op basis van artikel 134a Sr de kern van de onherroepelijke veroordeelding voor terroristische misdrijven in stand blijft. De rechtbank heeft dus terecht geoordeeld dat de intrekking van het Nederlanderschap niet in strijd is met het lex-certabeginsel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efbe6f6ff33d018e45b605a351a247e1c022e876b44f0e880d88f9ff1cd6d300 | shasum -a 256