Alinea 33 Raad van State 5 februari 2020

4.1. De raad stelt dat [appellant sub 1] geen aanspraak kan maken op een planregeling die bewoning van zijn agrarische bedrijfswoning door derden in het algemeen toestaat. De raad wijst er op dat met de vergunning van 19 december 2007 alleen de verbouwing van een bedrijfswoning is vergund en niet het gebruik voor burgerbewoning. In de huidige situatie is het bouwvlak op initiatief van [appellant sub 1] kadastraal gesplitst, waardoor de agrarische bebouwing op een ander perceel is komen te staan dan de bij dat bedrijf behorende woning. Het perceel met de agrarische bebouwing is geen eigendom meer van [appellant sub 1]. De raad acht het toestaan van bewoning van de bedrijfswoning door derden in het algemeen ruimtelijk ongewenst vanwege het in werking zijnde agrarisch bedrijf op het naastgelegen perceel. Door de kadastrale splitsing kan ook niet meer worden voldaan aan de voorwaarde in de planregels voor de toekenning van een woonbestemming die inhoudt dat overtollige agrarische bebouwing wordt gesloopt, aldus de raad. Er is medewerking nodig van de eigenaar van het perceel waarop de agrarische bebouwing staat om te voldoen aan die voorwaarde en dat die daaraan wil meewerken is niet gebleken. Verder stelt de raad dat toekenning van een woonbestemming aan het deel van de gronden waar de agrarische bedrijfswoning van [appellant sub 1] op staat nieuwvestiging zou betekenen als bedoeld in de Verordening, wat in beginsel niet is toegestaan. Omdat [appellant sub 1] al lange tijd in de bedrijfswoning woont, is wel een regeling opgenomen waardoor hij de bedrijfswoning kan blijven bewonen, net zoals in het voorgaande plan. Als het gebruik van [appellant sub 1] eindigt, kan de woning nog steeds als bedrijfswoning worden gebruikt, aldus de raad.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d947dfce88b6d500a0703e4a1ee9369f3f0a38ce6ee77d2c3ae2e660c65b44be | shasum -a 256