Alinea 55 Raad van State 12 februari 2020

6. In het Tjebbes-arrest heeft het Hof allereerst overwogen dat uit de verwijzingsuitspraak niet blijkt dat [appellant sub 1], [appellante sub 2], [appellant sub 3] en [appellante sub 4] hun recht op vrij verkeer binnen de Unie hebben uitgeoefend, zodat de prejudiciële vraag niet hoeft te worden beantwoord uit het oogpunt van artikel 21 van het VWEU. Volgens het Hof staat het Unierecht in beginsel niet eraan in de weg dat een lidstaat, in de situaties waarop artikel 15, eerste lid, aanhef en onder c, en artikel 16, eerste lid, aanhef en onder d, van de RWN betrekking hebben, om redenen van algemeen belang voorziet in het verlies van zijn nationaliteit, ook al leidt dit voor de betrokkene tevens tot het verlies van het burgerschap van de Unie. Het verlies van rechtswege van de nationaliteit van een lidstaat is echter onverenigbaar met het evenredigheidsbeginsel indien de relevante nationale voorschriften het op geen enkel ogenblik mogelijk maken dat de gevolgen die dat verlies voor de betrokken personen heeft uit het oogpunt van het Unierecht, in het individuele geval worden getoetst. Het Hof overweegt dat de bevoegde nationale autoriteiten en nationale rechterlijke instanties in situaties als die van [appellant sub 1], [appellante sub 2], [appellant sub 3] en [appellante sub 4] incidenteel moeten kunnen onderzoeken welke gevolgen dat nationaliteitsverlies heeft en in voorkomend geval ervoor moeten kunnen zorgen dat de betrokkene met terugwerkende kracht de nationaliteit herkrijgt wanneer hij een aanvraag indient voor een reisdocument of enig ander document waaruit zijn nationaliteit blijkt. Het Hof gaat vervolgens in op een aantal te onderzoeken omstandigheden en te eerbiedigen rechten die relevant zijn voor de beoordeling van de individuele situatie van de betrokkene.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/59effb6a626cc4d5fc96b0d0c6b366f2e753a790e25ff8dbc3d7305baa1778e8 | shasum -a 256