Alinea 39 Raad van State 26 februari 2020

7. Het betoog dat oplegging van zowel de last tot sluiting van de woning als de boete onevenredig is, slaagt niet. Een bestuurlijke boete is een bestraffende sanctie, sluiting van de woning een herstelsanctie. In de geschiedenis van de totstandkoming van de Awb (Kamerstukken II 2003/04, 29702, nr. 3, blz. 88) is het volgende vermeld: "Cumulatie van een bestraffende sanctie (een bestuurlijke boete of een strafrechtelijke sanctie) met een herstelsanctie is in beginsel mogelijk, omdat beide typen sancties naar doel en strekking verschillen. Een herstelsanctie strekt er toe (de gevolgen van) de overtreding te beëindigen of ongedaan te maken, een bestraffende sanctie strekt er toe de overtreder te straffen." Waar de herstelsanctie is opgelegd met als doel de drugsgerelateerde activiteiten te beëindigen en de bekendheid van de woning als drugspand weg te nemen, is de boete opgelegd, omdat de onttrekking van de woning aan de woningvoorraad aan [appellante] kan worden toegerekend. Het college mocht hierbij van belang achten dat met het opleggen van een bestuurlijke boete een signaal wordt afgegeven dat tegen het onttrekken van een woning aan de woningvoorraad wordt opgetreden. Gelet hierop is oplegging van beide sancties niet in strijd met het evenredigheidsbeginsel en, voor zover [appellante] dit wil betogen, geen reden voor matiging van de boete.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/49db2041a872b0c74ff0110668937a8a492c8ddffa235e1a9fd30697bc97b4f2 | shasum -a 256