Alinea 407 Raad van State 11 maart 2020

8.3 Het gegeven dat de bevoegdheid tot lastoplegging tot voorkoming van herhaling verloopt - en dat lastoplegging na verloop daarvan dus als preventieve lastoplegging moet worden beschouwd die aan de ‘klaarblijkelijke-dreiging’-eis ex artikel 5:7 Awb moet voldoen - doet de vraag rijzen of het (zeer) lang doen door het bestuursorgaan over het beslissen op handhavingsverzoeken en het doen van uitspraak op bezwaar tegen zijn afwijzing daarvan een bijzondere omstandigheid is die een langere bevoegdheidstermijn rechtvaardigt. Ik meen van niet omdat die bestuurlijke traagheid niets zegt over de aard van de overtreding of over het gedrag van de (gevreesde) overtreder en hem niet aangerekend kan worden. Die bestuurlijke traagheid is (dus) niet relevant op basis van de boven (onderdeel 7) genoemde criteria die het CBb mijns inziens terecht als relevant heeft aangemerkt voor de beoordeling of een last tot voorkoming van herhaling kan worden opgelegd. Als de overtreder de traagheid, de lange tanden of het capaciteitsgebrek van het bestuursorgaan misbruikt om zijn overtreding te continueren of te herhalen, zoals Greenpeace in onze zaken meent/vreest, dan begint uiteraard een nieuwe - en vanwege de recidive wellicht langere - termijn te lopen, zodat bestuurlijke traagheid hem niet vrijwaart van herstelsancties.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f5f0a4355d9f3971f3163a1e7dc35451d6e0dce2207888d1a1a8c0487669c652 | shasum -a 256