Alinea 38 Raad van State 25 maart 2020

4. [vennoot] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat in het pand van [appellant sub 2] sprake is van een openbare inrichting als bedoeld in artikel 2:27 van de Apv. De rechtbank had er niet aan voorbij mogen gaan dat [appellant sub 2] tot en met de bezwaarfase zelf heeft gesteld dat hij een winkel exploiteert. Ook in de aanvraag van de exploitatievergunning spreekt [appellant sub 2] van het toevoegen van een terras aan een bestaande onderneming, die duidelijk is omschreven als 'winkel/detailhandel'. [appellant sub 2] heeft geen vergunning aangevraagd voor het exploiteren van een openbare inrichting in het pand zelf. Kennelijk wilde [appellant sub 2] slechts een terras exploiteren bij de winkel. Ten onrechte heeft de rechtbank aannemelijk geacht dat in het pand ondersteunende horeca plaatsvindt. De aanwezigheid van een koffieautomaat en een koelkast met flesjes non-alcoholische dranken is daartoe onvoldoende. [appellant sub 2] maakt niet door een reclamebord of op andere wijze kenbaar dat in de winkel dranken kunnen worden besteld en genuttigd. Verder is [appellant sub 2] heel vaag over de omzet die hij met horeca-activiteiten zou behalen en over de uitbreidingsplannen voor de horeca-activiteiten die hij zou hebben. Voor zover in het pand al dranken worden geschonken heeft de rechtbank ten onrechte aangenomen dat dat bedrijfsmatig geschiedt. Om daarvan te kunnen spreken moet de omvang daarvan een zeker volume hebben en een zeker deel uitmaken van de totale omzet van de onderneming. Dat de horeca-activiteiten volgens de rechtbank beperkt en uitsluitend ondersteunend aan de detailhandelsfunctie zijn, heeft tot gevolg dat geen sprake is van een openbare inrichting in de zin van de Apv, aldus [vennoot].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aae6ae9203cb03f38e07bb06eb468893f6bb2ded09c4c939a7d4fe5a2584c2f0 | shasum -a 256