Alinea 64 Raad van State 20 januari 2021

11. [appellante] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat artikel 8 van het EVRM, gelet op onder meer de uitspraak van de Afdeling van 20 januari 2016, ECLI:NL:RVS:2016:89, van toepassing is bij de intrekking van het Nederlanderschap. Dit volgt volgens haar uit het arrest van het EHRM van 11 oktober 2011, Genovese tegen Malta, ECLI:CE:ECHR:2011:1011JUD005312409, waarin het EHRM heeft geoordeeld dat de invloed van nationaliteit op het privéleven van een burger een concept is dat breed genoeg is om te spreken van persoonlijke sociale identiteit en daarmee artikel 8 van het EVRM kan omvatten. Volgens [appellante] heeft de rechtbank ook niet onderkend dat de vaststelling van de toepasselijkheid van artikel 1(F) in deze procedure doorwerkt in een eventuele latere vreemdelingrechtelijke procedure, waardoor de vreemdelingenrechter in dat geval niet toekomt aan een belangenafweging krachtens artikel 8 van het EVRM. [appellante] betoogt verder dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het verlies van haar rechten als Unieburger invloed heeft op haar mogelijkheden voor verblijf in Nederland om bijvoorbeeld familie te bezoeken, omdat degene aan wie artikel 1(F) wordt tegengeworpen doorgaans een Unierechtelijk inreisverbod krijgt opgelegd. Dit zijn voorzienbare gevolgen die de staatssecretaris, gelet op artikel 20 van het VWEU, ten onrechte niet bij de beoordeling van de evenredigheid van de intrekking van het Nederlanderschap heeft betrokken. Volgens [appellante] heeft de rechtbank ook niet onderkend dat zij na haar naturalisatie afstand heeft gedaan van haar Rwandese nationaliteit en daarmee niet vaststaat dat zij nog in het bezit is van die nationaliteit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/80eefeef455603222bae17357b1f212d8e9a80eaad3ca61cd3bee10aa41eb70b | shasum -a 256