Alinea 30 Raad van State 20 januari 2021

6. Silver betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de minister in de memorie van toelichting bij de wijziging van artikel 14 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (hierna: de Wet BIG) heeft toegelicht dat het begrip ‘opleidingsinstellingen’ ook praktijkopleidingsinstellingen omvat. Volgens Silver volgt hieruit dat de verantwoordelijkheid voor het cursorische deel van de opleiding zoals bedoeld in artikel 3, eerste lid, aanhef en onder a, van de Besluiten en het praktijkdeel als bedoeld in artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, van de Besluiten kan worden gelegd bij twee verschillende instellingen. Verder brengt Silver naar voren dat de rechtbank het begrip ‘aan de instelling’ als bedoeld in artikel 1, aanhef en onder d, van het Besluit gezondheidszorgpsycholoog en artikel 1, aanhef en onder c, van het Besluit psychotherapeut te beperkt heeft uitgelegd. Onder verwijzing naar het gelijkheidsbeginsel voert Silver aan dat geen van de zeven erkende opleidingsinstellingen voldoet aan de artikelen 3 en 4 van de Besluiten. Silver wijst erop dat volgens de redenering van de rechtbank uit artikel 1, aanhef en onder d, van de Besluiten volgt dat het praktisch onderwijs van de opleiding ook aan de opleidingsinstelling moet worden gevolgd, maar dat geen van de erkende opleidingsinstellingen hieraan voldoet. Volgens Silver gaan de erkende opleidingsinstellingen samenwerkingen aan met praktijkopleidingsinstellingen en bewaken zij de kwaliteit van de gehele opleiding. Ook binnen Silver is een op grond van de Besluiten gekwalificeerde hoofdopleider werkzaam onder wiens verantwoordelijkheid het praktijkdeel van de opleidingen kan worden gevolgd. Voor het theoretisch deel van het cursorisch onderwijs wordt een samenwerking aangegaan met een erkende opleidingsinstelling die dat deel verzorgt, aldus Silver.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0f00a95c73b2780731d3382df40bfee75aa6c34ec492de588d0bf36affc56a9c | shasum -a 256