Onder 5.2. Raad van State 7 juli 2021

De Afdeling onderscheidt aldus tussen de beoordeling van de noodzakelijkheid van sluiting en de beoordeling van dier evenredigheid. Bij de noodzakelijkheid gaat het om de bevoegdheid van de burgemeester en beoordeelt de Afdeling of de bevoegdheid past in het beperkingskader van art. 8(2) EVRM, of de burgemeester bevoegd was en of zij in redelijkheid kon menen dat sluiting noodzakelijk was en dus haar bevoegdheid kon uitoefenen. Dat lijkt dus een andere noodzakelijkheidstoets (eerder een bevoegdheidstoets) dan die van het EHRM in de geciteerde zaak Ivanova & Cherkezow , die zag op de vraag of ook met minder ingrijpende maatregelen kon worden volstaan. De noodzakelijkheidstoets van de Afdeling is niet heel indringend (‘in redelijkheid’) en bij haar voorbijgaan aan de opzegging van de huurovereenkomst en de stopzetting en invordering van de uitkering gebruikt de Afdeling MaxisPraxis taal (‘niet zodanig onevenredig’) die een afstandelijke toets suggereert. De evenredigheidstoets houdt vervolgens in dat de Afdeling beoordeelt of de duur van de sluiting in de omstandigheden van het geval proportioneel is aan het doel. Die omstandigheden zijn met name de bijzondere samenstelling van het gezin dat door de sluiting wordt getroffen en het feit dat ook minderjarige kinderen zijn betrokken. De Afdeling acht de sluiting ‘proportioneel’, oordelende dat de burgemeester ‘voldoende rekening heeft gehouden met de bijzondere omstandigheden’. Deze formulering suggereert een indringender rechterlijke toetsing. In onderdeel 8.4 komen we op de evenredigheidstoetsing van het sluitingsbevel terug.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c89ca0d135fe8b52282b59102727020dab2780288816d04ae1973b7ad8686804 | shasum -a 256