Onder 13.19 Raad van State 7 juli 2021

Wij menen dat bij een intermediate toetsingsintensiteit een sluiting van 12 maanden ofwel niet noodzakelijk is voor, ofwel niet evenredig is aan de doelen van signaalfunctie en voorkoming van herhaling, en dat men op die intensiteitsbasis zelfs kan betwijfelen of de reeds geschiede sluiting van zes maanden noodzakelijk en proportioneel was. Vast staat dat de in de wetsgeschiedenis vooronderstelde stap in het stappenplan dat de belanghebbende (in casu: het echtpaar) door eigen handelen een sluiting alsnog moet kunnen voorkomen (door hun niet-deugende zoon het huis uit te zetten), in casu niet gezet is, hoewel die stap na de traumatische ervaring van het echtpaar door de politie-inval wél effectief zou kunnen zijn geweest: zij hadden het in hun macht hun criminele zoon verdere toegang te ontzeggen, hetgeen zij na de inval ook daadwerkelijk hebben gedaan. Aan geen van de cruciale in de wetsgeschiedenis genoemde criteria voor sluiting (onrust, onveiligheid, ‘loop’, handel, productie, intimidatie, frustratie omwonenden) was voldaan, evenmin als aan de veronderstelling van de wetgever dat het om schijnbewoning of bewoning door niet-onschuldigen zou gaan, terwijl voor de signaalfunctie ook rauwelijkse sluiting van de zolderverdieping zou hebben kunnen fungeren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c89ca0d135fe8b52282b59102727020dab2780288816d04ae1973b7ad8686804 | shasum -a 256