Alinea 43 Raad van State 22 juni 2022

Naar het oordeel van de Afdeling heeft de rechtbank in dit geval ten onrechte zelf in de zaak voorzien door behalve het vernietigen van het besluit van 21 januari 2020 en het herroepen van het besluit van 9 juli 2019 ook de aanvraag van 23 april 2019 af te wijzen. De beslissing om al dan niet een omgevingsvergunning te verlenen voor het bouwen of het gebruik van gronden of bouwwerken in strijd met het geldende bestemmingsplan, waarvan in dit geval sprake is, is een bevoegdheid van het college, waarbij het college beleidsruimte heeft. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in haar uitspraak van 16 maart 2016, ECLI:NL:RVS:2016:683, overweging 5.1, staat voorop dat de rechter bij de beslissing tot het zelf in de zaak voorzien de overtuiging moet hebben dat de uitkomst van het geschil in het geval het bestuursorgaan opnieuw in de zaak zou voorzien, geen andere zou zijn. Dat staat in dit geval niet vast. Het college heeft zich namelijk nog niet kunnen uitlaten over de vraag of bij strijd met het bestemmingsplan, in de door de rechtbank (en de Afdeling) veronderstelde zin, de omgevingsvergunning voor dit strijdige gebruik kan worden verleend. De Afdeling zal het college alsnog in de gelegenheid stellen om opnieuw te beslissen op de aanvraag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5aaa34d2773bc4eabf8f15b9ab72e4eddd7060cf16714fc6d4182281095e4180 | shasum -a 256