Alinea 97 Raad van State 20 juli 2022

57. Het betoog van Van der Beek dat zijn gronden ongeacht de effectiviteit van compenserende maatregelen permanent in waarde zijn gedaald, is onvoldoende onderbouwd en treft geen doel. [appellante] heeft gewezen op een aanvulling van 2 augustus 2018 op het rapport van Adriaan van den Heuvel Makelaars & Adviseurs van 9 mei 2018. In de aanvulling is de waardering door de SAOZ van de waardedaling van de percelen zonder compenserende maatregelen bestreden, zowel wat betreft het aantal hectare als de waarde van de percelen voorafgaande aan de vernattingsschade. Ook is vermeld dat het probleem op de percelen steeds groter wordt en er geen concreet zicht is op een oplossing. In het geval het proces niet te stoppen is, zal de landbouwkundige kwaliteit van de grond dermate afnemen dat niets anders resteert als natuurgrond. De marktwaarde hiervan is € 1,- per m2. De Afdeling stelt vast dat de aanvulling geen motivering bevat voor de stelling dat ondanks te nemen compenserende maatregelen de gronden toch door negatieve beeldvorming in waarde zijn gedaald. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat de door [appellante] gestelde vermogensschade in de vorm van waardedaling van de percelen voldoende anderszins is verzekerd. Mocht blijken dat de te nemen herstelmaatregelen niet het gewenste effect zullen hebben, dan heeft het dagelijks bestuur zich verplicht de SAOZ opdracht te geven om alsnog de resterende schade te begroten. In het wijzigingsbesluit van 8 juli 2019 zijn alternatieve herstelmaatregelen opgenomen en is uitgegaan van een monitoringsperiode van 5 jaar. Het dagelijks bestuur heeft toegezegd om in het geval dat de herstelmaatregelen niet het beoogde effect hebben de resterende schade alsnog te vergoeden. Anders dan [appellante] betoogt is er in dit stadium geen grond voor het oordeel dat de gronden permanent in waarde zijn gedaald.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f253fb2cede4483224a8f8fe34018de6a42859e5097b9c7f940d67253e5b0e7b | shasum -a 256