Alinea 30 Raad van State 19 oktober 2022

5. [verzoeker] betoogt dat aanleiding bestaat om de uitspraak van de Afdeling van 12 november 2014 te herzien. Hij voert in dat verband ten eerste aan dat de PFAS-vervuiling in de Westerschelde dateert van voor de uitspraak van de Afdeling van 12 november 2014. [verzoeker] voert ten tweede aan dat de PFAS-vervuiling voor de uitspraak niet bekend bij hem was en redelijkerwijs niet bekend kon zijn. Het had volgens hem op de weg van de minister en anderen gelegen om in het RIP en het milieueffectrapport (hierna: MER) de meetresultaten van de PFAS-concentraties in het water van de Westerschelde te melden. [verzoeker] trekt verder in twijfel dat het rapport 'Perfluoralkylzuren in Nederlands oppervlaktewater 2008-2012' op 16 januari 2014 openbaar is geworden. Ook als dat stuk vóór de uitspraak raadpleegbaar was, kon hij daar redelijkerwijs niet bekend mee zijn. Volgens [verzoeker] hebben het MER en de overige stukken die aan het RIP ten grondslag zijn gelegd, hem namelijk geen aanleiding gegeven om nader onderzoek te doen naar PFAS. Het had op de weg van de minister gelegen om daar informatie over te verstrekken en nader onderzoek naar te doen. [verzoeker] voert ten derde aan dat de Afdeling, als zij toen bekend was geweest met de PFAS-verontreiniging in de Westerschelde, tot een ander oordeel gekomen was. [verzoeker] wijst ter onderbouwing van zijn standpunt onder meer op het rapport "Effecten van PFAS op estuariene natuur in de Hedwigepolder" van Tauw van 29 november 2021 en op een e-mailbericht van prof. dr. De Boer van 11 mei 2022.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b8aca2413f43ceecbad6f36fe835c6d97cf62bad22a6dd9c3310212281cfcdf8 | shasum -a 256