Alinea 22 Raad van State 9 november 2022

Hij voert tevergeefs aan dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de staatssecretaris onvoldoende rekening heeft gehouden met zijn persoonlijke omstandigheden en de hardheidsclausule te streng heeft toegepast. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in haar uitspraak van 24 augustus 2016, ECLI:NL:RVS:2016:2322, onder 3.2, dient het beleid neergelegd in de Handleiding als uitgangspunt bij de beoordeling van de vraag of sprake is van ernstige vermoedens dat de betrokkene gevaar oplevert voor de openbare orde. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de door [appellant] aangevoerde persoonlijke omstandigheden niet wegnemen dat ten tijde van het besluit van 27 april 2021 ernstige vermoedens bestonden dat hij een gevaar voor de openbare orde vormde. De staatssecretaris heeft zich in dit verband in het besluit van 27 april 2021 immers terecht op het standpunt gesteld dat de aangevoerde persoonlijke omstandigheden dat [appellant] zes jaar geleden naar Nederland is gekomen, zijn inburgeringsdiploma heeft behaald, de taal leert en samen met zijn echtgenote door een werkcoach wordt begeleid naar werk, geen zodanig bijzondere omstandigheden zijn. Dat geldt ook voor wat [appellant] in aanvulling hierop ter zitting bij de Afdeling heeft laten weten, namelijk dat hij inmiddels bezig is met een opleiding tot vrachtwagenchauffeur en het theorie-examen heeft behaald. De staatssecretaris heeft er verder in het besluit terecht op gewezen dat de door [appellant] aangevoerde omstandigheid dat de kans op recidive laag is, omdat hij nooit eerder een misdrijf heeft gepleegd, ook geen bijzondere omstandigheid is. Verder heeft de rechtbank terecht overwogen dat de omstandigheden die hebben geleid of bijgedragen aan het misdrijf op grond van de Handleiding niet worden aangemerkt als bijzondere omstandigheden en voor zover zij als verzachtende omstandigheden gelden door de strafrechter bij diens oordeel zijn betrokken. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 23 mei 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BW6369, onder 2.5.1. De rechtbank heeft verder terecht overwogen dat de staatssecretaris zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat hij niet op grond van artikel 10 van de RWN kan afwijken van de in artikel 9, eerste lid, aanhef en onder a, van de RWN neergelegde afwijzingsgrond. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 31 maart 2021, ECLI:NL:RVS:2021:683, onder 4.1. Het in dit verband aangedragen betoog van [appellant] dat zijn gedraging niet valt te kwalificeren als gevaarlijk en daarom moet worden afgeweken van artikel 9, eerste lid, aanhef en onder a, van de RWN, slaagt hierom niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f294cbfd73b8d0978709cd9c2829c44fd181760e639422486693e9bb57e786d9 | shasum -a 256